biogazownie rolnicze i utylizacyjne

Projektowanie efektywnej elektrociepłowni biogazowej wymaga indywidualizacji. Kazda instalacja jest inna nie tylko ze względu na lokalizację ale i skalę, kompozycję substratów, mozliwości zagospodarowania energii i produktów ubocznych oraz uwarunkowania formalne i ekologiczne. Naszym celem jest promowanie dobrych praktyk zapewniając naszym klientom adekwatne rozwiązania technologiczne z uwzględnieniem racjonalnych warunków ekonomicznych. 

Dostępna biomasa decyduje zarówno o charakterze instalacji jak i wyborze technologii. Jeżeli będzie ona zawierać komunalne lub przemysłowe osady ściekowe lub inne substancje zakwalifikowane jako odpady planowana instalacja będzie miała charakter utylizacyjny i będzie podlegać innym wymogom formalno-prawnym niż instalacja zasilana wyłącznie biomasą towarzyszącą dzialalności rolniczej, która może liczyć na szereg uproszczeń, m.in. w zakresie procedury środowiskowej.
W zależności od stopnia uwodnienia biomasy można zastosować tzw. technologię mokrą lub suchą. W najbardziej popularnej technologii mokrej transport wsadu do i ze zbiorników odbywa sie przy pomocy pomp co wymusza uwodnienie wsadu do poziomu max. 12-15% suchej masy. W przypadku fermentacji kiszonek (ok. 30% suchej masy) i obornika (20-25% suchej masy) stosowanie technologii mokrej wymaga zużycia znacznych ilości wody, co nie w każdej lokalizacji jest mozliwe do zrealizowania. W takim przypadku warto rozważyć zastoosowanie technologii suchej, czy to z ciągłym czy z okresowym załadunkiem substratów.

Oferowane przez naszych partnerów instalacje są w pełni zautomatyzowane i wyposażone w zdalny monitoring kluczowych parametrów procesu. W ramach naszej oferty mieści się także zdalny serwis biologiczny - dyzurny technolog ma nie tylko podgląd aktualnego stanu pracy urządzeń ale może zdalnie ingerować w pracę układu by poprawić jego efektywność. 

Tradycyjne rozwiązania biogazowni 

Klasyczne rozwiązania biogazowni, powszechnie stosowane w Europie, są oparte na fermentacji mokrej w zamkniętych zbiornikach z ciągłym mieszaniem, z wykorzystaniem stropu komory fermentacyjnej jako magazynu biogazu. Poniżej zamieszczono przykładowy schemat instalacji, która w zalezności od dynamiki biodegradacji substratów może się składać z jednego lub dwóch etapów (stopni) fermentacji. Największym obiektem jest zazwyczaj magazyn reszty pofermentacyjnej (przefermentowanych nawozów), z którego odzyskuje sie jeszcze ok. 5-7% biogazu a którego głównym zadaniem jest przechowanie nawozów w sezonie zimowym.

Przykładowo biogazownia o mocy 200 kW (z agregatem TEDOM w kontenerze) mogłaby być zbudowana z jedej komory fermentacyjnej o pojemności ok. 1500 m³ i magazynu reszty pofermentacyjnej o pojemności ok. 2400 m³ oraz zbiorników na biogaz o łacznej pojemności ok. 1500 Nm3.  Duza biogazownia wyposażona w agregat MWM o mocy znamionowej 1200 kW zasilana kiszonkami i nawozami naturalnymi wymagałaby dwóch komór fermentacyjnych o łącznej pojemności od 7 do 10 tys m3 oraz dwóch zbiorników na nawozy pofermentacyjne (lub zbiornika i przykrywanej laguny).  

Jesteś zainteresowany współpracą?
wypełnij i wyślij nam ankietę projektową

Największy wpływ na rentowność inwestycji biogazowej ma koszt pozyskania substratów, dlatego instalacje w dużym stopniu zasilane kiszonkami celowych upraw roślinnych wymagają przeprowadzenia szczegółowych studiów celowości inwestycji ze szczególnym uwzglednieniem analizy ryzyka.
Jeśli wybrałeś już dostawcę technologii dla twojego projektu a chciałbyś zweryfikować rzetelność przyjmowanych przez niego założeń techniczno-ekonomicznych i otrzymać niezależną, alternatywną prognozę rentowności możesz zlecić nam wykonanie takiego opracowania. Wyślij zapytanie emailem aby otrzymać ofertę.    

Biogazownie oparte na fermentacji suchej

Nakłady inwestycyjne na biogazownię suchą są nieco wyższe niż na tej samej wielkości biogazownię mokrą w zakresie typowych mocy. Przy dużych instalacjach, około 2 MW, poziom nakładów inwestycyjnych dla obu typów instalacji zrównuje się. Zaletą technologii suchej jest prostota obsługi, brak zapotrzebowania wody i znacznie mniejszy wolumen przefermentowanych nawozów (przy tej samej wartości nawozowej) do zagospodarowania. Za względu na zawartość trudnodegradowalnej lignocelulozy reszta pofermentacyjna może być alternatywnie zagospodarowana do celów energetycznych (po zbrykietowaniu może stanowić biomasowe paliwo formowane do opalania pieców c.o. lub nawet odsprzedawana energetyce do wspólspalania).

W skali do 1 MW biogazownie suche będą preferowane w przypadku fermentacji frakcji organicznej odpadów komunalnych, zwłaszcza w świetle ograniczania mozliwości legalnego deponowania na składowiskach i nieustannie rosnących kosztach takiej depozycji.

Oferowane przez naszych partnerów technologicznych biogazownie suche sa zbudowane z wielu (>5) równoległych prostopadłościennych komór fermentacyjnych ładowanych szarżowo. Odpowiednia liczba komór powoduje wyrównanie fluktuacji produkcji biogazu (proces "pseudociągły") przy jednoczesnym wydłużeniu czasu pobytu wsadu w warunkach beztlenowych w stosunku do klasycznej fermentacji mokrej.

W stosunkowo łatwy sposób można zmodyfikować biogzownię suchą jako biogazownię hybrydową wyposażoną w małej lub średniej wielkości mokry fermentor, który jest wykorzystywany jako zasobnik perkolatu. Takie innowacyjne rozwiązanie znacznie zwieksza elastyczność potencjalnego projektu względem możliwych do przyjęcia substratów.  

Jesteś zainteresowany współpracą?
wypełnij i wyślij nam ankietę projektową